donderdag

Wat ik over de ander zeg, ben ik zelf

Alles wat ik over een ander te vertellen heb, zegt nooit iets over de ander , alleen over mezelf. Wat ik ook voor mening heb over een ander, het is altijd een mening over mezelf. Hoe ik ook spreek over een ander, het is steeds mijn eigen ervaring die aan het woord is Met ieder woord geef ik mezelf bloot. Wanneer ik een ander bepaalde dingen verwijt, maakt het niets uit of dat nu wel of niet waar is. Want ik maak dat verwijt alleen omdat ik die eigenschappen zelf ook heb. Ik verwijt het de ander slechts omdat het mij voortdurend doet herinneren aan aspecten van mezelf die ik niet onder ogen wil zien. Als ik een ander verwijt altijd kritiek op mij te hebben, dan ben ik mezelf niet bewust van mijn eigen kritische neigingen. Wanneer ik een ander beschuldig van vijandigheid, dan ben ik me niet bewust van mijn eigen vijandig zijn Die onbewustheid ontstaat als ik bepaalde gevoelens in mezelf probeer te ontkennen. Maar wat ik ook doe om mijn gevoelens te ontkennen, ze verdwijnen daarmee niet. Daarom doe ik gewoon alsof ze niet bij mij horen. Het enige wat ik nu nog moet doen is een andere eigenaar zien te vinden op wie ik mijn ontkende eigenschappen kan plakken. Dat is heel belangrijk, want als ik niemand kan vinden blijf ik er zelf mee zitten